Prvi beogradski tramvaj pušten je u saobraćaj 14. oktobra 1892. godine i saobraćao je centrom grada, na relaciji Kalemegdan – Slavija, označivši početak organizovanog javnog gradskog prevoza u Beogradu.
Već 1912. godine Beograd je raspolagao sa osam tramvajskih linija, 24 motorna tramvaja i 12 prikolica, kojima je tokom te godine prevezeno više od 7.500.000 putnika.
Nakon Prvog svetskog rata, tramvajska mreža je obnovljena i značajno proširena. Do 1932. godine u funkciji je bilo 13 linija sa ukupno 96 vozila, a 1935. godine otvorena je i prva tramvajska linija koja je povezala Beograd i Zemun.
Razvoj i širenje tramvajske mreže uvek su dočekani sa velikom pažnjom i podrškom građana. Jedan takav istorijski trenutak dogodio se pre tačno 100 godina, kada je izgrađena tramvajska pruga od Slavije ka Voždovcu i uspostavljena tramvajska linija 10, čime je napravljen važan korak u unapređenju javnog prevoza u Beogradu.
